Deze drukbevolkte wijk heeft veel ruimte voor kunst, ontspanning en welzijn. Ze wordt ervaren als een woonwijk met groene rustplekjes vlakbij het centrum. Doordat die kleine groene plekjes onderbenut zijn, is er nood aan sociale controle. Er ligt dus een belangrijke taak in het opwaarderen van hun gebruik, zodat ze kunnen bijdragen aan de biodiversiteit, sociale samenhang en aangename recreatie in de wijk. Het Sint-Katarinaplein is omsloten door hoge bebouwing waardoor men zich heel bekeken voelt. Dat zorgt voor een onaangenaam gevoel. Het verkeer domineert op het plein en er zijn nauwelijks zebrapaden voorzien om het plein te doorkruisen via de groene zone. Als gevolg van de circulatie op het plein, die zich aan de buitenkant bevindt, wordt er geen gebruik gemaakt van de groene zone in het midden. Enkel het verhard pad wordt gebruikt. Door het bijkomend tekort aan aangename rustplekken en zitmogelijkheid - er is maar 1 bankje voorzien - wordt het groene plein nauwelijks gebruikt als verblijfsruimte. Het groen dat aanwezig is, dient dus enkel als kijkgroen.